Αποσκληρυντές νερού

Για την απομάκρυνση της σκληρότητας του νερού χρησιμοποιούνται ευρέως οι αποσκληρυντές.

Ο αποσκληρυντής φέρει ειδική ρητίνη ιοντοεναλλαγής μέσω της οποίας γίνεται αντικατάσταση των ιόντων ασβεστίου (Ca+) και μαγνησίου (Mg+) με ιόντα Νατρίου (Na+).

Μετά την αποσκλήρυνση συγκεκριμένου όγκου νερού (που εξαρτάται από την δυναμικότητα της ρητίνης) απαιτείται αναγέννηση της ρητίνης.

Κατά την διαδικασία της αναγέννησης της ρητίνης γίνεται τελικά εκ νέου αντικατάσταση των παρακρατημένων ιόντων ασβεστίου (Ca+) και μαγνησίου (Mg+) με ιόντα νατρίου (Na+). Τα ιόντα νατρίου παρέχονται μέσω δοχείου άλμης που συνοδεύει τον αποσκληρυντή.

Η όλη διαδικασία της αναγέννησης είναι μια αυτοματοποιημένη διαδικασία που ελέγχεται από τον ηλεκτρονικό εγκέφαλο του αποσκληρυντή.

Στους σύγχρονους αποσκληρυντές είναι δυνατόν να γίνει ογκομετρικός και χρονικός προγραμματισμός (ορίζεται και ο χρόνος έναρξης της αναγέννησης και ο όγκος του νερού που έχει παραχθεί).

Η ποιότητα του παραγόμενου νερού του αποσκληρυντή είναι μικρότερη από 17 ppm (1^od, γερμανικός βαθμός). Συνήθως η επιθυμητή σκληρότητα είναι μεταξύ 70 - 120 ppm.

Για να πετύχουμε την σκληρότητα που θέλουμε γίνεται ανάμειξη του νερού προσαγωγής με το αποσκληρυμένο νερό με χρήση βανών ή μέσω ειδικών συσκευών ανάμειξης ( μείκτης νερού).


Τέλος, στο αποσκληρυμένο νερό λόγω της διαδικασίας ιοντοεναλλαγής, υπάρχει μικρή αύξηση της ποσότητας NaCl (αλάτι). Η προσθήκη του NaCl είναι συνήθως μικρή και δεν έχει κάποια επίδραση.

Σε περιπτώσεις που η σκληρότητα του νερού είναι πολύ μεγάλη και πρέπει να μειωθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα τότε συνίσταται στο πόσιμο νερό να τοποθετηθεί και φίλτρο νερού αντίστροφης όσμωσης ώστε να απομακρύνεται μεταξύ άλλων και το NaCl που προστέθηκε στην διαδικασία αποσκλήρυνσης.